2103620147 info@pappas.gr    |     6944137189                                        
Επιλογή Σελίδας

Στην εκπομπή μας συνηθίζουμε να αναφερόμαστε πολύ συχνά στον έρωτα, να αναπτύσσουμε τους προβληματισμούς που απασχολούν όλους μας και να τονίζουμε τις χαρές του έρωτα και των σχέσεων. Σήμερα βέβαια θα ασχοληθούμε με ένα κάπως στενάχωρο θέμα, αυτό του χωρισμού, που λίγο πολύ όλοι μας τον έχουμε βιώσει, αλλά χωρίς να ξεχνάμε ότι ένα τέλος ταυτόχρονα σημαίνει και μια καινούρια αρχή.

1) Όπως είπαμε λοιπόν, όλοι λίγο πολύ έχουμε βιώσει κάποια στιγμή έναν χωρισμό, το τέλος μιας σχέσης. Ωστόσο, φαίνεται ότι κάποιοι από μας περνάνε με πολύ δυσκολότερο τρόπο αυτή την δοκιμασία, ενώ για κάποιους άλλους είναι πολύ ευκολότερο να τον ξεπεράσουν και να συνεχίσουν την ζωή τους. Αλήθεια, πού οφείλεται αυτό;

Οφείλεται καταρχήν στο ότι είμαστε διαφορετικές προσωπικότητες. Κάθε άνθρωπος βιώνει, αντιλαμβάνεται και αντιδρά με διαφορετικό τρόπο και στα θετικά και στα αρνητικά γεγονότα της ζωής του. Αυτό έχει να κάνει και με το σύνολο των εμπειριών, των συναισθημάτων και των βιωμάτων που κουβαλάμε όλοι μας αλλά και με τις ανάγκες που έχουμε από μία σχέση, το πόσο επενδύουμε σε αυτή τη σχέση ώστε όταν διαλύεται ανάλογα αντιμετωπίζουμε και το κόστος. Από κει και ύστερα έχει να κάνει με το μέγεθος της συγκρότησης και της αυτοκυριαρχίας που διαθέτουμε ως προσωπικότητες ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να προχωρήσουμε μπροστά. Φαίνεται λοιπόν ότι και στο θέμα του χωρισμού, όπως και σε τόσα άλλα άλλωστε, υπάρχει η πλειοψηφία του μέσου όρου αντίδρασης που μεταφράζεται με ένα αίσθημα απόρριψης, θυμού και πικρίας ότι δεν εκτιμήθηκε η προσφορά μας στη σχέση, ελαφριάς κατάθλιψης, φόβου για το άγνωστο, για τον καινούριο άνθρωπο που αντιλαμβανόμαστε ότι κάποια στιγμή θα γνωρίσουμε και πρέπει εκ νέου να μπούμε στην διαδικασία να τον αποκωδικοποιήσουμε και να μας αποκωδικοποιήσει. Στην περίπτωση που κάποιος δε νιώθει τίποτα από όλα αυτά κι απλά συνεχίζει τη ζωή του χωρίς να έρχεται αντιμέτωπος με τη θλίψη του χωρισμού, αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα. Είτε ότι έπαψε και ο ίδιος να παίρνει θετική ενέργεια από την σχέση του αλλά δεν πρόλαβε να τον σκεφτεί ή να τον κάνει πράξη τον χωρισμό, είτε ότι σαν προσωπικότητα αδυνατεί να δένεται συναισθηματικά με το άτομο που συνδέεται κάθε φορά με αποτέλεσμα να θεωρεί μέχρι και αναλώσιμους τους ανθρώπους που επιλέγει.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, όταν κάποιος βιώνει τον χωρισμό σαν θάνατο, παραληρεί από πόνο, αδυνατεί και μετά από καιρό να επανέλθει στην καθημερινότητά του, είναι ανεπαρκής για μεγάλο χρονικό διάστημα στις υποχρεώσεις του, δεν εννοεί να απαγκιστρωθεί και να σεβαστεί τις αποφάσεις του συντρόφου του ή καταστρώνει σχέδια εκδίκησης για μεγάλο χρονικό διάστημα κ.τ.λ., αυτό κάτι μας λέει για την δομή της προσωπικότητάς του. Πρόκειται για άτομα ανασφαλή, κτητικά, που προσδίδουν στον σύντροφό τους υπερφυσικά χαρακτηριστικά, τον εξιδανικεύουν ή τον θεωρούν ιδιοκτησία τους και τον έχουν επιφορτίσει με την ιδιότητα του προσωπικού τους κηδεμόνα. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διαγνωσθεί και παθολογικό υπόβαθρο το οποίο βέβαια είναι ορατό και σε άλλες πτυχές της ζωής και της δράσης τους και μεταφράζεται με ένα είδος εμμονής, προσκόλλησης και αδυναμίας να προσαρμοστούν στην καινούρια πραγματικότητα.

2) Ωστόσο ο χωρισμός πονάει μόνο για όσους τον αντιμετωπίζουν ως παθόντες; Τι γίνεται με όσους τον επιδιώκουν και τον προκαλούν;

Εύστοχη παρατήρηση, βεβαίως εδώ να πούμε ότι και η κίνηση να τερματίσει κάποιος μία σχέση συνοδεύεται πολλές φορές από συναισθήματα ενοχής καθώς το άτομο μπορεί να νιώσει υπεύθυνο για τον πόνο που προκαλεί στον άνθρωπο που έχουν ζήσει μαζί, ή ακόμη και αισθήματα ανεπάρκειας, ανικανότητας να διορθώσει την κατάσταση και να αποφορτιστεί η κρίση. Αυτό μπορεί να του προκαλέσει και μία αντίδραση αμυντικής στάσης και ευθιξίας και να το κάνει να αποποιείται οποιαδήποτε ευθύνη για όσα πήγαν στραβά στη σχέση. Βέβαια και πάλι να τονίσουμε ότι αν δε νιώσει την παραμικρή στεναχώρια αυτό μπορεί να σημαίνει ότι δεν υπήρξε ποτέ συναισθηματικό δέσιμο με τον άνθρωπο που εγκατέλειψε ή ότι προβαίνει στον χωρισμό για λόγους εκδικητικότητας, κάτι που αν συμβαίνει ωστόσο μπορεί να επιφυλάξει στο μέλλον πολύ αρνητικά συναισθήματα κι ίσως και μετανόηση, καθώς δεν πρόκειται για μία συνειδητοποιημένη απόφαση αλλά για μία πράξη εκδίκησης που μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ.

3) Ποιοι είναι οι παράγοντες εκείνοι που δυσχεραίνουν έναν χωρισμό και κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την αντιμετώπισή του;

Εδώ θα πρέπει κατά κύριο λόγο να αναφερθούμε στην περίπτωση όπου μιλάμε για ένα διαζύγιο και ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά. Βέβαια πρόκειται για μία μεγάλη συζήτηση όπου καλό θα ήταν να αποτελέσει το θέμα μιας ξεχωριστής εκπομπής αλλά εμείς εδώ ενδεικτικά θα αναφέρουμε ότι όταν υπάρχουν παιδιά το βάρος ενός χωρισμού είναι μεγάλο γιατί πέρα από το συναισθηματικό κόστος το δικό του το ζευγάρι έχει να επωμιστεί και το συναισθηματικό κόστος των παιδιών, ενώ ανακύπτουν και πολλά πρακτικά θέματα που πρέπει να επιλυθούν μεταξύ των άλλων, όπως ζητήματα κηδεμονίας, οικονομικά ζητήματα κ.τ.λ.
Ένας άλλος παράγοντας που δυσχεραίνει έναν χωρισμό είναι η εμφάνιση τρίτου προσώπου που προκαλεί την διάλυση της σχέσης και ειδικά όταν αυτό το τρίτο πρόσωπο προέρχεται από το στενό περιβάλλον και των δύο όπως πολύ συχνά συμβαίνει. Εκεί το άτομο μπορεί να βιώσει έντονα συναισθήματα προδοσίας κι εγκατάλειψης κι ο χωρισμός να πάρει την μορφή βαρύτατου συναισθηματικού και ψυχολογικού πλήγματος.
Ένας τρίτος παράγοντας μπορεί να είναι όταν ο χωρισμός είναι απροσδόκητος, όταν δηλαδή το άτομο δεν έχει προειδοποιηθεί από τον σύντροφό του ή αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι η σχέση υπονομεύεται και εισπράττει τον χωρισμό σαν ένα γεγονός αναπάντεχο. Μπορεί έτσι να νιώσει ότι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αντιμετωπίσει την κρίση και μένει με πολλά ερωτηματικά και με την εντύπωση ότι απαξιώθηκε σαν προσωπικότητα.
Και φυσικά ο έρωτας, ο βαθμός στον οποίο νιώθουμε ερωτευμένοι με τον σύντροφό μας, αποτελεί καταλύτη για τον πόνο που θα βιώσουμε στον χωρισμό. Ο έρωτας που δεν έχει κορεστεί μπορεί να δημιουργήσει στο άτομο επίπεδα πολύ μεγάλης θλίψης που ωστόσο μπορεί να διαρκέσει για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα όταν δεν συνοδεύεται από βαθύτερα συναισθήματα που ενώνουν δύο ανθρώπους. Η αγάπη, η συμβίωση, οι κοινοί στόχοι και η από κοινού υλοποίησή τους, καθιστούν την αντιμετώπιση του χωρισμού μία πιο περίπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία.
Τέλος, μία σειρά από πρακτικά θέματα μπορεί να κάνουν δυσκολότερη την αντιμετώπιση του χωρισμού, όπως η μικρή κοινωνία, το κοινό εργασιακό ή φιλικό περιβάλλον κ.τ.λ.

4) Υπάρχουν κάποιες συμβουλές που μπορούν να συντελέσουν ώστε να αντιμετωπίσουμε τον χωρισμό με όσο γίνεται πιο ανώδυνο τρόπο;

Πολύ σύντομα και επιγραμματικά θα αναφέρουμε 11 μικρές συμβουλές:

  1. Μην εξιδανικεύετε τον πρώην σύντροφό σας. Όσο ευτυχισμένο κι αν σας έκανε μην αποκλείετε την περίπτωση να βρείτε ξανά την ευτυχία με κάποιον νέο σύντροφο.
  2. Πάρτε το απόφαση. Μην ελπίζετε, θεωρείστε τον χωρισμό σας ως ένα τετελεσμένο γεγονός που πρέπει να αντιμετωπίσετε.
  3. Μην επικοινωνήσετε ξανά. Αν το μετανιώσει ή είναι μία επιπόλαιη απόφαση θα βρει εκείνος τον τρόπο να επικοινωνήσει μαζί σας.
  4. Γράψτε σε ένα χαρτί όλα τα αρνητικά σας συναισθήματα και προσπαθήστε να τα αποβάλλετε. Κάψτε ή πετάξτε το χαρτί και σε καμία περίπτωση μην το στείλετε.
  5. Αποφύγετε τους φίλους του και τα μέρη που συχνάζει. Θα φορτώνεστε με αναμνήσεις που θα σας πληγώνουν.
  6. Πετάξτε ή κρύψτε ότι σας θυμίζει τον πρώην σύντροφό σας: φωτογραφίες, δωράκια, αναμνηστικά κ.τ.λ. Μόνο μην τα ξεθάβετε με την πρώτη ευκαιρία για να ξύνετε την πληγή σας.
  7. Μην προσπαθείτε να πάρετε πίσω τα δικά σας πράγματα ή να βρίσκετε δικαιολογίες για να έρχεστε συνέχεια σε επαφή, εκτός βέβαια αν πρόκειται για πράγματα μεγάλης αξίας.
  8. Στραφείτε στους φίλους σας, επικοινωνήστε μαζί τους, χαρείτε την παρέα τους αλλά μην μονοπωλείτε τον χρόνο μαζί τους για να μιλάτε για τον πρώην σύντροφό σας.
  9. Χαρείτε την καινούρια σας ελευθερία. Προσπαθήστε να κάνετε πράγματα που δε μπορούσατε να κάνετε πριν εξαιτίας περιορισμών της σχέσης σας.
  10. Προσπαθήστε να θυμάστε τις αρνητικές στιγμές της σχέσης, όσα σας δυσαρεστούσαν κι εσάς, μην μένετε προσκολλημένοι στις ιδανικές καταστάσεις που ζήσατε.
  11. Τέλος, κάνετε ένα βήμα μπροστά, προσπαθήστε να κάνετε μία καινούρια γνωριμία, επικοινωνήστε με το άλλο φύλλο, επιδιώξετε ακόμα και μία καινούρια σχέση, αρκεί να μην καταφεύγετε σε συνεχείς συγκρίσεις ούτε να χρησιμοποιήσετε τον καινούριο σύντροφο για να ξεσπάσετε τα απωθημένα σας.
Καλέστε με
+
Καλέστε με